Uri Tzvi Greenberg: From "In The Kingdom of the Cross" (From Yiddish)

The poem excerpted here was written in 1923 in response to growing anti-semitism in Poland. Greenberg published it in Berlin. His previous publication attempt in Poland had been seized by censors for anti-Christian content.

From the Opening to "In The Kingdom of the Cross" 
By Uri Tzvi Greenberg
Translated by A.Z. Foreman

A black forest grows so dense out of the flatlands.
Such deep valleys of misery and horror out of Europe!
The trees are misery-headed, wild with darkness, wild with dark.
The dead are hanged on their branches and their wounds bleed as ever. 
The heavenly dead have faces of silver
And the moons pour such a golden oil on the mind;
And when anyone shrieks of pain their voice is a stone in water.
And the sound of praying bodies is but teardrops into a chasm.

I am the owl, the mourner bird in the misery forest of Europe.
In the valleys of grief and terror, in purblind midnights beneath the Crosses,
I want to raise a brother's plea to the Arab peoples of Asia:
Come and deliver us out to the desert, lowly though we be. 
But mine is a sheepish flock, for the half-moon is swinging down
Like a scythe against our throats.
So I complain for no reason against the horror, I heart-of-the-world in Europe.
And in the misery forest the sheep lies down with throat outstretched
And I the wound-of-the-world in Europe, I spit my blood upon the Cross!
(The old men tremble, and the young tremble with watery heads in the misery forest.)

Two millennia burn in the chasm beneath the trees in silence,
Such a poison as lies in the chasm accumulating — and I don't even
Know WHAT IS WRONG. Two thousand years of bleeding and silence
And not one gob spat back against their poisoned spittle.  
Books there are in which the Goyim's murders have been written
But our answer is unwritten there, our answers to the murders. 

So big those misery forests have grown, and the trees are all misery-headed
Wild with darkness; what terror when the moon peers down!
And when anyone shrieks of pain their voice is a stone in water.
And the bleeding of the slain is like dewdrops into the ocean. 

Great Europe! Kingdom of the Cross!

The Original:

אַ שוואַרצער וואַלד אַזאַ געדיכטער וואַקסט דאָ אויף דעם פֿלאַכלאַנד,
אַזעלכע טיפֿע טאָלן וויי און אימה אין אייראָפּע!
די ביימער האָבן ווייקעפּ פֿינצטער-ווילדע, פֿינצטער-ווילדע.
אויף דפי צווײַגן הענגען טויטע נאָך מיט בלוטנדיקע וואונדן.
(אַלע הימלדיקע מתֿים האָבן זילבערנע געזיכטער 
און לבֿנותֿ גיסן בוימל אַזוי גאָלדיק אויף די מוחותֿ – – )
אַז מען שרײַט דאָרט פֿון די ווייען איז דאָס קול אַ שטיין אין וואַסער
און דאָס תּפֿילה-טון פֿון גופֿים איז אַ טרערנפֿאַל אין אָפּגרונט. 

איך בין די סאָווע, קלאָגער-פֿויגל, פֿונעם ווייוואַלד אין אייראָפּע. 
אין די טאָלן וויי און אימה בלינדע האַלבנעכט אונטער צלמים. 
איך וואָלט ברודערקלאָג געהויבן צום אַראַבער-פֿאָלק קיין אַזיע:
– קומט אונדז פֿירן  צו דער מדבּר, אַזוי אָרעם ווי מיר זענען!
האָבן מורא מײַנע שעפּסן, ווײַל סע לייגט זיך האַלב-לבֿנה
ווי אַ סערפּ צו מײַנע העלדזער – – 
קלאָג איך סתּם אזוי פֿאַר אימה האַרץ-די-וועלט-דורך אין אייראָפּע
און מיט אויסגעשטרעקטע העלדזער ליגט דאָס יונגע שאָף אין ווייוואַלד – –
שפּיי איך בלוט אַריבער צלמים וואונד-די–וועלט-דורך אין אייראָפּע. – –
(שאָקלט, זקנים, שאָקלט, יונגוואַרג, מיט די וואַסערקעפּ אין ווייוואַלד!)

צוויי יאָרטויזנט ברענט אין אָפּגרונט אונטער ביימער דאָ אַ שווײַגן,
אַזאַ גיפֿט וואָס ליגט און זאַמלט  זיך אין אָפּגרונט – און איך ווייס נישט
ו ו אָ ס  ד ע ר  מ ע ר  א י ז: צוויי יאָרטויזנט דויערט בלוטונג, דויערט שווײַגן
און קיין מויל האָט נישט געשפּיגן פֿונעם גומען נאָך דעם גיפֿטשפּײַ. 
און אין ספֿרים שטייט געשריבן אַלע מיתֿותֿ בידי גויים,
נאָר דער ענטפֿער איז נישטאָ דאָרט, אונדזער ענטפֿער אויף די מיתֿותֿ. 

אַזוי גרויס איז שוין דער ווייוואַלד און די ביימער האָבן וויקעפּ
פֿינצטער-ווילדע; סאַראַן אימה, אַז לבֿנה קומט אַ קוק טון!
אַז מען שרײַט דאָרט פֿון די ווייען איז דאָס קול אַ שטיין אין וואַסער
און דאָס בלוטיקן פֿון גופֿים איז ווי טוי אין ים אוקינוס – – 

גרויס-אייראָפּע! מלכֿות-צלם! 

No comments:

Post a Comment

There was an error in this gadget